قابل توجه دوستانی که تمایل به تبلیغات در این بلاگ دارند:

از این پس می‌توانید با صرف هزینه ای باور نکردنی و  مناسب دراین بلاگ  تبلیغات داشته و آمار بازدید وبلاگ خود را چندین برابر کنید. 

1. بنر تبلیغاتی شما به مدت یک ماه در تمام صفحات سایت نمایش داده خواهد شد.
2. بنر و تبلیغات شما به صورت طراحی منحصر به فرد زیبا و در بلاگ قرار میگیرد.
3. اولویت نمایش (ترتیب) تبلیغ با اشخاصی است که زودتر اقدام نمایند.
4. بنر تبلیغاتی مناسب به عنوان هدیه و بصورت رایگان برای شما طراحی می‌گردد.
5. هزینه درج تبلیغات (برای مدت 1 ماه) تنها و تنها  500 تومان بطور ماهانه می‌باشد.
6. اعضای ویژه  و دوستان سایت از ۱۵ درصد تخفیف ویژه بهره‌مند خواهند شد
7. برای ثبت نام تبلیغات خود مشخصات کامل خود ا در بخش نظرات همین مطالب و یا به این آدرس ایمیل بزنید:
8. h.re.kyokushin@gmail.com

با تشکر از شما عزیزان.

اعضای قسمت بالای بدن:

تای = بدن، گدان = قسمت پایین بدن، چودان = قسمت میانی بدن، جودان = قسمت بالای بدن آتاما = سر، آگو = چانه، کوبی = گردن، گانمن = صورت، کامی = موی سر، هیزو = کمر

کی کا تاندن = سه انگشت زیر ناف (اقیانوس انرژی و مرکز بالانس بدن)

اعضای قسمت دست

۱ـ ته (شو) = دست، ۲ـ یوبی = انگشت، ۳ـ نوکیته = سرانگشتان، ۴ـ کویوبی = انگشت کوچک، ۵ـ هیتوساشی یوبی = انگشت سبابه، ۶ـ اویابی = انگشت شصت دست، ۷ـ ناکایوبی = انگشت وسط، ۸ـ ناکایوبی ایپون = مفصل دوم انگشت وسط، ۹ـ هیتوساشی یوبی ایپون کن = مفصل دوم انگشت سبابه، ۱۰ـ ریوتوکن = بند دوم مفصل انگشتان، ۱۱ـ توهو= فاصله انگشت شصت و سبابه، ۱۲ـ ایپون نوکیته = یک انگشت، ۱۳ـ نی هان نوکیته = دو انگشت، ۱۴ـ سمبان نوکیته = سه انگشت، ۱۵ـ یوهان نوکیته = چهارانگشت، ۱۶-کن = مشت، ۱۷ـ هیراکن = مشت نیمه بسته، ۱۸ـ سیکن = دو مفصل جلوی دست(دو مفصل پیش مشت)، ۱۹ـ اوراکن = پشت پیش مشت، ۲۰ـ کوکن = مچ دست، ۲۱ـ شو = کف دست، ۲۲ـ شوتی = پاشنه دست، ۲۳ـ شوتو= تیغه خارجی دست، ۲۴ـ هایتو = تیغه داخلی دست، ۲۵ـ هی شو = پشت دست، ۲۶ـ کوته (اوده) = ساعد، ۲۷ـ اوموته کوته = لبه داخلی ساعد، ۲۸ـ اوراکوته = جلوی ساعد (قسمت پایین ساعد)، ۲۹ـ هیراکوته = پشت ساعد، ۳۰ـ هیجی (امپی) = آرنج

به ادامه مطلب مراجعه کنید.

هنر کاراته با قدمتی بسیار کهن یکی از شاخه های اصلی و بسیار مهم در مجموعه عظیم هنرهای رزمی جهان محسوب می شود.
این هنر ژرف با وجود چهار سبک اصلی عبارتند از: 1: وادو  2: گوجو  3: شوتوکان  4: شیتو
(قابل ذکر است که عناوین این چهار سبک اصلی به همراه دو کلمه ریو (سبک _– روش)  و کان (سازمان_-گروه بزرگ _– انجمن) می باشد.
دیگر سبک های موجود کاراته در جهان همگی الگو گرفته از همین چهار سبک اصلی می باشند.
کلمه کاراته از لحاظ معنی واژه و به زبان ساده یعنی (هنر جنگیدن با دست خالی) است. ولی در فلسفه وجودی این هنر یک معنی بسیار ژرفی است که فقط با ادراک بسیار قوی و احساس بسیار ملموسانه ای می توان بدان دست پیدا نمود.
هنر کاراته با فروتنی کامل یک انسان شروع  و با فروتنی نیز به پایان می رسد. هنر کاراته به انسان می آموزد که به همه انسان ها احترام بگذارد. حتی به حریفانش در مبارزه و رقابت ها.
هنر کاراته به انسان می آموزد که در کلیه رقابت ها و مبارزات هرگز اول حمله کننده نباشد و با دفاع کردن در مقابل ضربات قوی و پی در پی حریف هایش پیروز شود.
هنر کاراته به انسان ها می آموزد که در لباس تمیز و پاک و مکان تمیزی آموزش ببیند و عادت کند که همیشه در محیطی پاک و تمیز زندگی نماید.
هنر کاراته به انسان ها می آموزد که چگونه با دست های خالی با سختی ها و دشواری های پیش آمده در زندگی شخصی اش مبارزه کند و پیروزی را از آن خود سازد.
هنر کاراته هنرجویانش را با ضعف های درونی خودشان آشنا می سازد.
هنر کاراته جسم و روح انسان را به موازات یکدیگر پرورش می دهد.
هنر کاراته به همه هنرجویانش توصعه شخصیت داده و آن را حفظ می کند.
هنر کاراته شفای دردها و درمان بیماری های انسان است.
هنر کاراته باعث تقویت چشم گیر سیستم هماهنگی کامل اعصاب و عضلات در انسان می گردد.
هنر کاراته به انسان می آموزد همیشه و در هرحال به آموزگارش احترام بگذارد و به ارزش والای معلمی و استاد در جامعه پی ببرد.
هنر کاراته به انسان تکامل اخلاقی داده و در درون او شجاعت _– جوانمردی_- ایثار_- نودوستی را بسیار تقویت می نماید.
هنر کاراته به هنرجویانش می آموزد که معنویت، اخلاق انسانی، اطلاعات و آگاهی علمی اش به او درجات ارزنده و بالاتری را در کاراته اعطا می نماید.
هنر کاراته انسانی بسیار ورزیده و چابک و قدرتمندی را توام با روحی سرشار از سلامتی و لطافت و مهربانی می سازد. فقط در قسمت آموزش هنر کاراته بجز عاداب احترام گذاری و رسومات ویژه و اخلاقیات به دو بخش دیگری تقسیم می گردد:
1: آموزش کاتا  2: کومیته در بخش آموزش کاتاها در هنر کاراته که یکی از ارکان بسیار مهم در هنر کاراته بشمار می رود. زیرا کاتا خود یک معلم فنی و اخلاقی در این هنر است  مکمل تدریس یک استاد هنر کاراته است.
خود کاتا به تنهایی در هنر کاراته دارای فلسفه بسیار ژرف و ارزنده ای می باشد که در این مجموعه فرصت وجای بررسی آن نمی باشد. فقط با نگاه سطحی به موضوع کاتاها در کاراته می توانیم به راحتی در یابیم که کاتا در هنگام اجرا چه پیامی را به عنوان یک استاد به هنرجویانش می دهد.
در اجرای همه ی کاتاها در هنر کاراته ابتدا عمل مهم احترام گذاری صورت می پذیرد ودر خاتمه همه ی کاتاها نیز مجداداً این عمل تکرار می شود.
همه ی کاتاهای پایه و اساسی کاراته با تکنیک های دفاعی شروع می شود و با تکنیک های دفاعی نیز خاتمه می یابند.
در همه ی کاتاهای هنر کاراته محورها و خصوصی جهت مبارزه وجود دارد که فقط مجری آن الزاماً بایستی با استفاده از چندین تکنیک دفاعی حریف فرضی اش را رها کرده و حتی بدون زدن یک ضربه به او این عمل صورت می پذیرد.
همه ی کاتاها در هنر کاراته در یک نقطه شروع  و در همان نقطه نیز به پایان می رسند. این عمل همه هماهنگی کامل تن و روان انسان را نشان می دهد و نظم و هماهنگی تکنیک های این هنر را بیان می کند.
در بخش آموزش کومیته (مبارزه با حریف وافعی) هم اساس و اصول مهم و با فلسفه ای وجود دارد که در سبک های اصلی و مهم کاراته (همان چهار سبک اصلی کنترلی کاراته) بوضوح مشهود است.
در سبک های اصلی کنترلی بعلت توازن و هماهنگی کامل تن و روان هنرجو با دانستن اجرای صحیح همه تکنیک ها چنان با تمرکز عمل می نماید که هم تکنیک ها درست اجرا می شوند و هم به حریف مقابل هیچ گونه آسیبی نمی رسد.
به عبارتی دیگر با آنکه می تواند ضربه را با نفوذ پذیری وارد نماید و براحتی حریفش را از پای در آورد. خود را کنترل نموده و بصورت صحیحی تکنیک های ضربه زدن را اجرا می کند.
هدف هنر کاراته در حقیقت ساختن یک انسان کامل است و نه پرورش جسم بدون، تفکر و اندیشه. 

اگر ورزشکاری هستید که بهترین عملکرد خود را در تمرینات نشان می دهید، اما در زمان مسابقه و رقابت دچار احساس خفگی و نوعی واماندگی می شوید، باید بدانید شما به وسیله یکی از علوم ورزشی یعنی «روانشناسی ورزش» می توانید بر اظطراب خود غلبه کرده و کارایی خود را در زمان مسابقه بیش از پیش افزایش دهید.
الیزابت کویین (Elizabeth Quinn) در کتاب (Dealing with Sport Anxiety) در رابطه با روش های مقابله با اظطراب ورزشی می نویسد:«این احساس خفگی و کاهش کارایی در واقع به دلیل مقدار زیادی استرس «ادراک شده» است.
به واژه «ادراک شده» توجه کنید. واژه کلیدی در این تعریف همین است. به خاطر بسپارید که استرس فقط در ذهن شما زندگی می‌کند و به شیوه‌ای که شما یک موقعیت یا وضعیت را تعبیر می‌کنید. به عبارت دیگر، این شرایط خارجی نیستند که باعث استرس می‌شوند، بلکه شیوه تفکر ما درباره یک رویداد است که احساس استرس، اضطراب و ترس را به وجود می‌آورد. برای ورزشکاری که در حین مسابقه دچار احساس خفگی و واماندگی می‌شود. دانستن این نکته که او می‌تواند افکاری را که درباره آن رویداد دارد کنترل کند؛ بسیار حائز اهمیت است. آیا به شکست یا کمبود اطمینان به توانایی‌های خود فکر می‌کنید؟ در این صورت، این گونه تفکرات منفی غالبا به اضطراب، عصبی بودن و تنش می‌انجامد. در یک چنین محیطی که درون خود ساخته‌اید چگونه انتظار عملکرد خوبی از خود دارید؟
مربیان سنتی معمولا به ورزشکار کمک می‌کنند تا درک کند چرا چنین افکار و احساساتی درونش رشد یافته و سپس سعی می‌کنند که این فرایند را اصلاح کنند یا تغییر دهند، اما معمولاً توفیق چندانی به دست نمی‌آورند. علتش این است که دانستن این که چرا چنین افکاری برمی‌خیزد ممکن است جالب باشد، اما دانستن پاسخ این سوال، لزوماً برای غلبه بر مشکل کافی نیست.
پیش از رویداد این را بدانید که دلشوره‌ها و دلهره‌های پیش از مسابقه، طبیعی هستند و آن‌ها را بپذیرید. به مقابله با احساس عصبی بودن و اضطراب خود نپردازید. فکر نکنید که حالتی که دارید ناشی از ترس است. ترشح آدرنالین، عادی است و بخشی از آمادگی طبیعی بدن شما برای مسابقه است. به آن توجه کنید امّا روی آن تمرکز نکنید. پس از شروع مسابقه، این احساس فروکش خواهد کرد. هم از نظر بدنی و هم از لحاظ ذهنی آمادگی داشته باشید. همیشه در فاصله زمانی مناسبی قبل از رویداد در محل حاضر باشید، زیرا عجله در رسیدن به محل باعث افزایش استرس می‌شود. قبل از مسابقه بدن خود را کاملاً گرم کنید. حرکات کششی انجام دهید. از قواعد مسابقه آگاه باشید و لباس مناسب به تن کنید.
برای چند دقیقه به تصویر سازی ذهنی بپردازید. راحت و آسوده تنفس کنید، چشم‌هایتان را ببندید و تجسّم کنید که همه کارها به خوبی پیش می‌رود و شما عملکرد خوبی دارید. این مثبت صحبت کردن با خود می‌تواند روحیه شما را تغییر دهد. با وجودی که ورزشکاران باید انعطاف‌پذیری کافی برای واکنش در طول مسابقه را داشته باشند، اما شما باید با یک راهبرد کلّی در مورد شیوه مسابقه دادن وارد صحنه شوید. راهبرد شما می‌تواند ساده (مثل نگهداری یک ریتم یکنواخت) یا پیچیده باشد.
در حین رویداد بر روی کاری که در دست دارید تمرکز کنید نه نتیجه آن. حواس خود را متوجه حال حاضر کنید و از فکر کردن به خیلی جلوتر یا پایان کار خودداری نمائید.
اگر متوجه شدید که افکار منفی به سراغتان آمده و یا به منفی صحبت کردن با خود پرداخته‌اید، متوقف شوید و فقط بر روی تنفس‌تان تمرکز کنید. تمرکز بر روی ریتم تنفس، به طور خودکار شما را به حال حاضر برمی‌گرداند. لبخند زوری بزنید. این یک واقعیت است. اگر با افکار منفی دست و پنجه نرم کنید و نمی‌توانید از شرّش خلاص شوید، فقط کافیست خودتان را مجبور به لبخند زدن کنید، حتی برای چند ثانیه. این عمل ساده، برای یک لحظه، روحیه شما را تغییر خواهد داد و شاید این همان زمانی باشد که شما نیاز داشتید تا به حالت عادی برگردید.
طوری مسابقه دهید که انگار نتیجه‌اش برایتان مهم نیست. اگر گرفتار افکار منفی شوید و انتظار بدترین نتیجه یا شرایط را داشته باشید، غیر ممکن است که بتوانید حداکثر توانائی‌هایتان را بروز دهید. اگر طوری مسابقه دهید که انگار نتیجه‌اش برایتان مهم نیست، در این صورت می‌توانید آرامش داشته باشید و از مسابقه و رقابت لذت ببرید.
پس از رویداد مسابقه را مرور کنید و عملکردهای خوبتان را به یاد آورید. بر روی اقدامات، افکار و رفتارهایی که به شما در عملکردتان کمک کردند تمرکز کنید. به چیزهایی که مانع عملکرد خوبتان شدند نیز توجه کنید امّا به سرعت فکر آن‌ها را از سر بیرون کنید. این همانند اصل اجتناب از مانع در رانندگی است: به جایی که می‌خواهید بروید نگاه کنید، نه جایی که نمی‌خواهید بروید. هنگامی که بر روی چاله تمرکز کنید به ناچار درون آن می‌افتید. تمرکز بر روی جنبه‌های منفی رویداد به پیشرفت شما در آینده کمک نمی‌کند. به جای آن، بر روی زمان‌هایی که «موفق بودید» تمرکز کنید. این نوعی تمرین ذهنی برای مواقعی است که به تمرین مهارت‌هایی می‌پردازید که در رویداد بعدی مورد استفاده قرار خواهند گرفت. برنامه تمرین خود را طوری طراحی کنید که شرایط شبیه به مسابقه را برایتان شبیه‌سازی کند. تیم‌ها و باشگاه‌ها معمولاً چنین تمریناتی می‌کنند. اگر عادت داشتید که همیشه تنها تمرین کنید، پیوستن به یک گروه به نحوی که بتوانید این نوع شبیه‌سازی را انجام دهید را در نظر بگیرید. موثرترین تمرین آن است که شرایطی که در مسابقه با آن روبرو می‌شوید را شبیه‌سازی کند. متاسفانه مربیان معمولاً مانع می‌شوند تا ورزشکار بر واماندگی و احساس خفگی خود در حین مسابقه غلبه کند. آن‌ها معمولاً به طور ناخواسته، با سعی در تشویق کردن ورزشکار، الگوی واماندگی را تقویت می‌کنند. مثلاً به ورزشکار می‌گویند «ضربه بعدی خیلی حساس است». این گونه حرف‌ها تنها باعث افزایش فشاری که ورزشکار برای انجام عملیات حس می‌کند می‌گردد.
به یاد داشته باشید که اگر از الگوی افکار منفی، قبل و در حین مسابقه، آگاه باشید می‌توانید بر حس واماندگی خود فایق آیید. افکار منفی در صورت تداوم، همچون یک گلوله برفی می‌غلطند و می‌غلطند و بزرگتر و بزرگتر می‌شوند. اگر خود را در چنین گردابی یافتید، فقط وجود آن افکار را بپذیرید و بگذارید بروند. بر روی تنفس‌تان تمرکز کنید و طوری بازی کنید که انگار از آن لذت می‌برید. در این صورت است که علیرغم شکست‌ها و ناکامی‌هایی که گاه به گاه پیش می‌آید باز هم ازمسابقه و رقابت لذت خواهید برد.

کانچو شیرزاد به همراه سوسای اویاما

وقتی نوبت به درد عضلانی می رسد، به طور کل دو نوع درد داریم:
یک درد هست که قابل تحمل است و می توانید با آن کنار بیایید و درد دیگری هم هست که به هیچ وجه نباید نادیده اش بگیرید. اگر نتوانید این دو موقعیت را از هم تشخیص دهید، ممکن است خیلی برایتان مشکل ساز شود چون آسیب دیدگی هایی هست که اگر بطور مداوم تشدید شوند، مطمئناً نیاز به زمان استراحت طولانی مدتی پیدا می کنند. یاد گرفتن تفاوت این دو درد، به خصوص اینکه بفهمید برای چه دردهایی باید احساس خطر کنید، به شما کمک می کنند همچنان به تمریناتتان ادامه دهید و از آسیب دیدگی ها هم دور بمانید.

حتماً یادتان باشد، مطالبی که در اینجا مطرح می کنیم، بااینکه ازجمله متداولترین موقعیت ها و مشکلات هستند، اما به هیچ وجه نمی تواند جای مشاوره با پزشک متخصص را برایتان بگیرد. اگر احساس مشکل می کنید و مطمئن نیستید چه اتفاقی برایتان افتاده است، حتماً در اولین فرصت ممکن به پزشک مراجعه کرده و با او در این مورد مشورت کنید.

در زیر به ۸ مورد از انواع دردهای بدن که نباید نادیده گرفته شوند، اشاره می کنیم.

۱-درد ناگهانی سر و گردن

((کیوکوشین با 1000 روز تمرین آغاز میشود و با 10000 روز تمرین به اوج خود میرسد))

1-در اوج قدرت انسان باش .

2-کاراته کای واقعی کسی است که برای تکامل شخصیتش تلاش کند.

3-کاراته همچون آب جوشانی است که اگر حرارت به آن  نرسد رو به سردی می گراید.

4-کاراته همچون کوه یخی است که قدرت تنها نوک آن را تشکیل می دهد و عمق و معنای کاراته بیشتر از این است .

5-ابتدا و انتهای هنر های رزمی ادب و نزاکت است که همیشه باید به طور صحیح رعایت شود.

6-کیوکوشین یعنی تقدیر و تشکر از همه چیز و همه کس و وابستگی به هیچ.

7-زنان را دوست داشته باشید اما کنترل خود را به آنها نسپارید .

 ۸-کاراته با تواضع شروع می شود و با تواضع به پایان میرسد پس در همه وقت به طور شایسته و از صمیم قلب مودب و فروتن باش  .

9-بدون تمرین امکان اثبات نیست بدون اثبات امکان اعتماد نیست و بدون اعتماد کسی نمی تواند قابل احترام باشد .

10-خودپرستی سبب می شود که انسان احترام و قدرشناسی از دیگران را فراموش کند و مانع از ایجاد دوستی می شود .

آیا می دانید چرا آی کی کای Aikikai، بالاترین سطح آموزشی را، شیهان shihan و فدراسیون کندو آن را هانشی hanshi می نامند؟

   هر دو کلمه به معنی معلم است و شخثیت یا ویژگی آنها یکسان است. Han به مفهوم نمونه، مدل یا الگو استو shi در شیهان به معنی معلم یا استاد و در hanshi به معنی آدم شریف، سامورایی، جنگجو، یا دانشمند است.

  ضمناً، سبک اوشیبا Ueshiba، اغلب اوشیبا موریهه Ueshiba morihei را ترجیح می دهند.

  همچون اُ-سن سی O-sensei، جودوکا judoka که فرم کانو شیهان shihan kano را به کار می برد.

   آنها به دیگر معلمان هم شیهان می گویند، اما این کلمه را فقط برای عنوان کانو جی گورو kano  jigoro به کار می برند.

                     اطلاعاتی درباره اصطلاح

                       اُ-سن سی O-sensei

   ظاهراً تعدادی از آی کی دو کارها از سبک اوشیبا Ueshiba آن را فقط اشاره ای به سن سی اوشیبا موریهه Ueshiba Morihei می دانند.

   این کلمه فقط اصطلاحی است برای نشان دادن حترام زیاد و فکر می کنم که زوج های بسیاری نیز این اصطلاح را به کار می برند. تقریبا از نظر فنی می توان آن را این گونه شرح داد:

   Ueshiba O-Sensei به معنی موسس آیکیدو برای متمایز کردن او از اُ-سن سی کاتو (بیست و یکمین مدیر مدرسه تاتسومی-ریو Tatsumi-ryu یا اُ-سن سی ساکاگامی O-sensei sakagami (مدیر مدرسه سابق ایتوسو-ریو Itosu-ryu)؛ همچنین برای این که او را از پسرش، دوشیو دوم Doshu و نوه اش، موری تریو (moriteru)، آی کی کای هوم بیو دوجو-چو Aikikai Hombu Dojocho فعلی متمایز کنند. آنها هر دو سن سی اوشیبا هستند، بنا بر این تشخیص آنها کمی مشکل است.

   بنا بر این شیهان به یک استاد چیره دست و الگویی برای هنر اشاره می کند، در حالی که هانشی بر یک شخص نمونه و نیز یک زندگی نمونه اشاره دارد.

   در این مورد چه حدس می زنید؟

   تفاوت ها در کاربرد تا اندازه ای ضروری است، شیهان به معنی نمونه بارز یک استاد یا معلم چیره دست است. سن سی به معنی معلم است، همچنین این واژه برای افرادی که فیزیکدان، دندانپزشک، حتی وکیل یا سیاست مدار هستند نیز به کار می رود.

   کلمه کیوجو Kyuju معمولا برای یک استاد کامل و جوکیوجو برای یک دانشیار به کار می رود.

   یک معلم رسمی تمام وقت در دبیرستان را کیویو kyoyu می نامند. معلم دانشگاه یا دبیرستان، کوشی koshi (به معنی شخصی که نیمه وقت کار می کند) نامیده می شود.

   اما اصطلاح معلم یا مربی در بودو budo، فوکو شی دوین fuku shidoin نامیده می شود.

   هانشی و اسامی رده پایین تر، کیوشی kyoshi و رنشی renshi، به عنوان شوگو shogo، عناوین یا درجات تدریس شناخته می شوند.

   آن طوری که فهمیده می شود، آنها بیشتر مدت زمان تجربه شخص در هنر (انواع رشته ها) را در نظر می گیرند و به قدرت فنی، کمتر توجه دارند. برای دانستن این که چه (dan-i)، چه درجه ای (grade) یا رتبه ای (rank) است، پاراگراف زیر را ببینید:

   برای تمامی هنرهای رزمی این یک حقیقت است: iai  - جو jo – جی یوکن juken – کن ken – تان کن tanken – ناگی ناتا naginata و یومی yumi.

   از آنجایی که سازمان های متفاوت زیادی وجود دارد، مطمئن نیستم که در کاراته این وضعیت به چه صورت است. عده ای shogo شوگو تعیین می کنند و عده ای دیگر هم نه.

   گمان نمی کنیم ذن کیورن Zenkuren اکنون به شوگو shogo پایان بدهد، به بیان دقیق تر، این مسئله وظیفه گروه های سازنده است. به نظر نمی رسد که کودوکان kodokan یا ذن جیو رن Zenjuren این کار را حد اقل از جنگ جهانی دوم به بعد انجام داده باشد، جمع کثیری از صاحب نظران به آنچه که هر یک از سازمان های بودو budo در آمریکا، اروپا یا دیگر قسمت های دنیا، خارج از ژاپن انجام می دهند، اعتقادی ندارند.

   ترجمه dan-i همانند rank برایم مشکل به نظر می رسد. یک درجه یا رتبه به طور ضمنی، به معنای حق قانونی بر یک شخص مطیع یا تابع در یک ساختار تشکیلاتی است، همانند نیروی ارتش یا پلیس؛ مثلا ارشدها می توانند به افراد پایین تر برای انجام دادن یا ندادن کاری دستور دهند و آن دستور نفوذ و قدرت قانونی دارد. در آموزش سبک Dan-i بیشترین توجه مردم ژاپن روی نکات منفی آن است.

   عناوین آموزشی بسیاری ه خصوص از گروه هایی که پیش از جنگ جهانی دوم فعال بودند، توسط بوتوکیوکای Butokukkai به جای Dan-i تعیین شده است.

   کن  دو kendo، iaido، ناگی ناتا naginata و این گونه درجات بسیار زیادند.

خم کردن جانبی تنه

الگوی راه رفتن به دلائل مختلفی از جمله مشکلات عضلانی ومفصلی که با تغییر در وضعیت بدنی همراه هستند، دچار اختلال می شود. ازجمله این اختلالات در الگوی راه رفتن، خم کردن جانبی تنه یا راه رفتن ترندلنبرگ است. با ضعف عضلات دور کننده مفصل ران بویژه در سرینی میانی فرد قادر نخواهد بود لگن خود را در وضعیت صحیح  حفظ کند. بنابر این فرد مجبور به خم کردن تنه می شود. در این حالت مفصل ران پای مقابل به طور غیرقابل کنترلی به طرف پایین سقوط خواهد کرد. با دررفتگی مفصل ران و یا ناهنجاری کوکساوارا به علت حرکت جزیی تروکانتر بزرگ از طول مفید سرینی میانی کاسته می شود وبه علت این کوتاهی قادر به عملکرد موثری نخواهد بود. هم چنین هنگامی که طول دوپا برابر نباشد، لگن به سمت پای کوتاه تمایل پیدا می کند و تنه به آن سمت خم می شود. درد ناشی از بیماری یا آسیب مانند آرتروز نیز از دلائل راه رفتن ترندلنبرگ می باشد.

یکی از عوامل نا امیدی و سر خوردگی برخی هنجویان کاراته،تکراری بودن تمرینات و فنون مقدماتی است که طی ماههای اول و بلکه ساله به صورت مستمر جلسات باشگاهی اجرا می شوند. برنامه هایی که بی پایان به نظر می آیند و حتی رسیدن به درجات بالاتر موید پایان این تمرینات نیست.کاراته کایان تلاش بی وقفه ای برای ترقی و پیشرفت در اجرای فنون و بالا بردن مهارتشان باید صرف کنند.

سوال اینست آیا برای بالا بردن مهارت یا به طور کل پیشرفت در کاراته فقط تمرینات کلاسیک و بنیادی کافی است؟ یا باستی برنامه های وسیع تری بای پیشرفت در نظام آموزشی باشگاه ها و مربیان وجود داشته باشد.

موضوع فوق مبحثی گسترده و عمیق است.انشاا...

این مبحث را در روزهای آینده مطرح می کنیم!

(بونكای عبارت است از فهم ودرك كاربرد عملی تكنیك های كاتا)

برای این كه كاتا،ارزش خقیقی وواقعی خود رابرای كراته كا داشته باشد،حركات هر كاتا می بایستی مورد مطالعه وبررسی قرار گیرد وتمامی این حركات عملا مورد تجزیه قرار می گیرد.

دید گاه خوب وعملی دستیابی به چنین حالتی این است كه فرد آنقدر تمرین كند تا حركات پای او به صورت

طبیعی وخودكار جابجا شود. با انجام چنین روشی،فرد قادر خواهد بود كه زاویه وریتم حركات پای خود را

به راحتی تغییر دهد. به این ترتیب می تواند درك وفهم كامل تری نسبت به توانایی های خود داشته باشد.

پیشنهاد می شود،همیشه سعی كنید كه حداقل به دنبال یافتن كاربرد عملی در هر حركت باشید. اگر این سه كاربرد را هم پیدا نكردید،مهم نیست،چرا كه ارزش واهمیت تمرین در همان تحقیق،بررسی وتعمق بر روی این حركات است. دراین روش فرد می تواند با استفاده از تجسم وتصور خلاق با اجرای كاتا به قدرت واقعی

كه در كاتا نهفته است پی ببرد.

اگر شخص بدون دانستن كاربرد واقعی هر تكنیك كاتایی انجام دهد،هیچ نوع قدرت وجذابیتی از انجام آن كاتا

حاصل نمی شود.

همیشه به یاد داشته باشید كه حركت كاتا دارای هدف ومنظوری است كه البته كاملا مشخص است. تاكید واهمیت هر حركت در كاتا بسیار متفاوت است. از طریق تحقیق وتفحص در بونكای ،شما می توانید به این

هدف ومنظور دست پیدا كنید. حتی یك جابجایی كوچك پا در كاتا را نبایستی ساده انگاشت. یك حركت هوشمندانه از حركتی دورانی در مركز خود به قدرت بسیارقوی در نقاط بسیار دورتر از این مركز تبدیل

خواهد شد.اثر یك جابجایی 15 درجه دست را می توان كاملا در تغییر زاویه شانه ها مشاهده كرد. اما تفاوت

این تغییر محسوس از ضربه ای موثر وخرد كننده تر است تا حركت اضافی غیر موثر.

ختی یك تغییر كوچك در حركت پا نیز می تواند از عدم عقب نشینی،محكم واستوار ایستادن در مبارزه حكایت كند.

«سر را پایین،چشم ها را بالا ودهان را بسته نگه دارید. ذهن را آزاد كنید و از همان شروع كار با توجه با امر تواضع فرزندی به دیگران خدمت كنید».

«سر را پایین نگه دارید وچشم را بالا» به این معنی است كه همیشه باید بلند همت باشید ودر رفتار وگفتار فروتن .«دهان را بسته نگه دارید »به این معنی است كه نباید احساساتی شوید وتماما احساساتتان را بیان كنید ومنظور از ذهن آزاد این است كه نسبت به دیگران سخاوتمند

باشید. شما باید همواره مهربان،سخت كوش ودرستكار باشید.«تواضع فرزندی »به عنوان نقطه شروع به این معنی است كه برای شروع هر كاری ابتدا باید در مقابل پدر ومادر تواضع

داشته باشید. این گونه وظیفه شناسی ووفاداری باعث می شود در مقابل دیگران فروتن باشید،

به دوستی ها اعتماد كنید،به خدا ایمان داشته باشید و به معلمانتان احترام بگذارید. تمامی اینها شما را هدایت می كند تا خانواده وزادگاهتان را دوست داشته باشید.

به دیگران خدمت كنید.یعنی به افرادی كه در اطراف شما هستند كمك كنید. به عبارت دیگر